2 Kasım 2009
pano:
Aşağıdaki yazı, Notos Öykü'nün Ekim 2009 sayısında farklı bir biçimde yayımlandı. Bir önceki sayının "Nasıl Yazmalı?" konulu dosyasına ek bir bölüm olarak düşünülmüş, "Nasıl Yazıyorlar da Bizim Haberimiz Yok?"
şefin salatası:
Gözden Kaçanlar - Cem Akaş
Thomas Pynchon. Çağdaş Amerikan edebiyatının en büyük romancılarından birini “gözden kaçırmak” biraz tuhaf tabii, ama anlı şanlı yayınevlerinin yayın yönetmenleri bile duymamış olabiliyor Pynchon’ın adını. Zor yazar Pynchon, kitapları çok uzun, dili zor, anlattıklarını izlemek zor; Amerikan yaşamına, Amerikan kültürüne yoğun göndermeleri var kitaplarının. Yine de iyi bir yayınevinin, iyi bir çevirmenle ve hakbilir bir çeviri telifiyle altından kalkabileceği bir yazar. Slow Learner adlı öykü kitabı ve The Crying of Lot 49 adlı romanı görece kolay halledilebilir.
B.S. Johnson. İngiliz yazar Johnson, bizde “deneysel” yaftası yiyecek yazarlardan; 2000’li yıllarda Amerika’da da aynı kapsamda yeniden keşfedildi. 1973’te, 40 yaşındayken, “ka’le alınmadığı için” bunalıma girip intihar ettiğinde gerçekten çok az tanınıyordu; artık “kült yazar” olarak değerlendiriliyor. Bir kutu içinde fasiküller halinde basılan ve okuyucunun dilediği sırada okuyabileceği The Unfortunates ve baş karakterinin yaşamını muhasebe ilkeleriyle anlattığı Christie Malry’s Own Double-Entry en önemli kitaplarından.
Harry Mathews. Amerika’nın yetiştirdiği ender (tek?) OULIPO’culardan ve ünlü Locus Solus dergisinin editörlerinden. Bizde yalnızca kısa bir metni küçümen kitap olarak yayımlandı, ama The Sinking of the Odradek Stadium ve Tlooth gibi önemli romanları var.
Russell Hoban. Fantazi ve bilimkurguyu ana akım edebiyat gelenekleriyle birleştirebilen yazarlardan. Kaplumbağa Güncesi vaktiyle bizde de yayımlandı, ama arkası gelmedi. Yazarın tutkulu bir okur kitlesi var; doğumgününde kitaplarından alıntıları sarı renkli A4 kağıtlarına yazıp 14 ülkede kamusal alanlara bırakıyorlar. The Lion of Boaz-Jachin and Jachin-Boaz, Riddley Walker ve Kleinzeit mutlaka çevrilmeli.
David Markson. This Is Not a Novel ve Reader’s Block, edebi anekdotlardan kurulmuş, gevşek birer “roman”. Springer’s Progress yine “postmodern” sayılabilecek, ama daha yoğun bir anlatı yapısı olan bir metin. Sözünü ettiğim ilk iki kitabından anekdotlara Kitap-lık dergisi birkaç sayısında yer vermişti. Tek bir kitabı çevrilecekse, benim oyum Wittgenstein’s Mistress’a. 2007’de yeni bir romanı yayımlandı: The Last Novel.
Diane Williams. Amerika’da bile çok az tanınan bir öykücü Williams. Bence deli. Müthiş metinleri var - Romancer Erector, The Stupefaction ve Excitability başta olmak üzere.